Getting your Trinity Audio player ready...

Zapoznaj się z projektem ustawy o związkach partnerskich

 

Zapoznaj się projektem ustawy wprowadzającej

 

projekt z dnia 14 kwietnia 2025 r.

USTAWA z dnia … o rejestrowanych związkach partnerskich

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1.    Ustawa określa zasady zawarcia rejestrowanego związku partnerskiego, zwanego dalej „związkiem partnerskim”, jego rozwiązania lub ustania z innej przyczyny, prawa i obowiązki osób w związku partnerskim, a także stosunki majątkowe między tymi osobami.

Art. 2.    Rejestrowanym związkiem partnerskim jest każdy związek zawarty na podstawie przepisów niniejszej ustawy, a także każdy odpowiadający mu związek dwóch osób, niezależnie od ich płci, zawarty zgodnie z prawem innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, który w świetle prawa polskiego nie jest uznawany za małżeństwo.

Rozdział 2

Zawarcie związku partnerskiego

Art. 3.     1. Związek partnerski zostaje zawarty, gdy dwie osoby, bez względu na płeć, jednocześnie obecne przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, złożą zgodne oświadczenia o zawarciu tego związku.

2. Oświadczenie o zawarciu związku partnerskiego może zostać złożone przez pełnomocnika. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie z podpisem notarialnie poświadczonym i wymieniać osobę, z którą związek partnerski ma zostać zawarty.
3. Osoby zamierzające zawrzeć związek partnerski składają lub przedstawiają kierownikowi urzędu stanu cywilnego dokumenty niezbędne do zawarcia związku partnerskiego, określone w odrębnych przepisach.
4. W przypadku, gdy uzyskanie dokumentu, o którym mowa w ust. 3, napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody, sąd może zwolnić osobę zamierzającą zawrzeć związek partnerski od obowiązku złożenia lub przedstawienia tego dokumentu.
5. Kierownik urzędu stanu cywilnego wyjaśnia osobom zamierzającym zawrzeć związek partnerski przepisy regulujące prawa i obowiązki osób w związku partnerskim.
6. Związek partnerski nie może być zawarty przed upływem 14 dni od dnia złożenia przez osoby zamierzające zawrzeć związek partnerski pisemnego zapewnienia, że nie wiedzą o istnieniu okoliczności wyłączających zawarcie tego związku partnerskiego.
7. W przypadku, gdy przemawiają za tym ważne względy kierownik urzędu stanu cywilnego może zezwolić na piśmie na zawarcie związku partnerskiego przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 6.

Art. 4.     1. Nie mogą zawrzeć związku partnerskiego:

1)     osoby, które w chwili składania oświadczenia o zawarciu związku partnerskiego nie ukończyły 18 lat;

2)     krewni w linii prostej lub rodzeństwo;

3)     osoby pozostające ze sobą w stosunku przysposobienia;

4)     osoby pozostające w związku małżeńskim lub w związku partnerskim.

2. Kierownik urzędu stanu cywilnego, w przypadku powzięcia informacji o istnieniu okoliczności wyłączającej zawarcie związku partnerskiego, odmawia przyjęcia oświadczenia o zawarciu związku partnerskiego, a w razie wątpliwości zwraca się do sądu o rozstrzygnięcie, czy związek partnerski może zostać zawarty.

Rozdział 3

Prawa i obowiązki osób w związku partnerskim

Art. 5.     1. Osoby w związku partnerskim prowadzą wspólne życie rodzinne. Mają równe prawa i obowiązki wynikające z zawarcia tego związku.

2. Osoby w związku partnerskim są obowiązane do wzajemnego szacunku, lojalności, pomocy oraz współdziałania dla dobra założonej rodziny.

Art. 6.     1. O nazwisku, które każda z osób w związku partnerskim będzie nosiła po zawarciu związku partnerskiego, decyduje jej oświadczenie złożone przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Oświadczenie składane jest bezpośrednio po złożeniu oświadczeń w przedmiocie zawarcia związku partnerskiego.

2. Osoby w związku partnerskim mogą nosić wspólne nazwisko będące dotychczasowym nazwiskiem jednej z nich. Każda z osób w związku partnerskim może również zachować swoje dotychczasowe nazwisko albo połączyć z nim dotychczasowe nazwisko drugiej z osób w związku partnerskim. Nazwisko utworzone w wyniku połączenia nie może składać się z więcej niż dwóch członów.
3. W razie niezłożenia oświadczenia w sprawie nazwiska, każda z osób w związku partnerskim zachowuje swoje dotychczasowe nazwisko.

Art. 7. 1. Osoby w związku partnerskim są obowiązane, każda według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania uzasadnionych potrzeb rodziny.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, obejmuje przyczynianie się do zaspokajania uzasadnionych potrzeb niezdolnych do samodzielnego utrzymania dzieci drugiej z osób w związku partnerskim, jeżeli przemawiają za tym względy słuszności.
3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, obejmuje pracę we wspólnym gospodarstwie domowym.

Art. 8.    Jeżeli prawo do mieszkania przysługuje jednej osobie w związku partnerskim, druga z osób w związku partnerskim jest uprawniona do korzystania z tego mieszkania w celu zaspokojenia potrzeb rodziny. Przepis ten stosuje się odpowiednio do korzystania z przedmiotów urządzenia domowego.

Art. 9.    W razie przemijającej przeszkody, która dotyczy jednej z osób w związku partnerskim, druga z osób w związku partnerskim może za nią działać w sprawach zwykłego zarządu, w szczególności może bez pełnomocnictwa pobierać przypadające należności, chyba że sprzeciwia się temu ta z osób, której przeszkoda dotyczy. Względem osób trzecich sprzeciw jest skuteczny, jeżeli był im wiadomy.

Rozdział 4

Stosunki majątkowe między osobami w związku partnerskim

Art. 10. 1.          Z chwilą zawarcia związku partnerskiego osoby w związku partnerskim pozostają w ustroju  rozdzielności majątkowej.

2. Każda z osób w związku partnerskim:

1)     zachowuje zarówno majątek nabyty przed zawarciem związku partnerskiego, jak i majątek nabyty później;

2)     samodzielnie zarządza swoim majątkiem.

Art. 11.  1. Osoby w związku partnerskim mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego ustanowić:

1)     wspólność majątkową partnerską albo

2)     rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków.

2. Umowa, o której mowa w ust. 1 może poprzedzać zawarcie związku partnerskiego.
3. Umowa, o której mowa w ust. 1 może być zmieniona albo rozwiązana. W razie jej rozwiązania w czasie trwania związku partnerskiego, powstaje między osobami w związku partnerskim rozdzielność majątkowa.
4. Osoba w związku partnerskim może powoływać się względem innych osób na umowę, o której mowa w ust. 1, gdy jej zawarcie oraz rodzaj były tym osobom wiadome.

Art. 12.  1. W umowie, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1, osoby w związku partnerskim ustalają, jakie przedmioty majątkowe wchodzą do ich majątku wspólnego (majątek wspólny osób w związku partnerskim). Pozostałe przedmioty majątkowe należą do majątku osobistego każdej z osób w związku partnerskim.

2. Osoby w związku partnerskim mogą w szczególności ustalić, że do ich majątku wspólnego wchodzą:

1)     przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności majątkowej partnerskiej przez obie osoby w związku partnerskim lub jedną z nich;

2)     przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności majątkowej partnerskiej;

3)     pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej;

4)     dochody z majątku wspólnego lub z majątków osobistych osób w związku partnerskim;

5)     renta należna poszkodowanej osobie w związku partnerskim z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jej potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość,

6)     środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego;

7)     kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz.350);

8)     środki zgromadzone na koncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE) (Dz.Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 1) oraz na subkoncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o ogólnoeuropejskim indywidualnym produkcie emerytalnym (Dz. U. poz. 1843).

3. W przypadku braku odmiennego postanowienia w umowie, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1:

1)     do majątku wspólnego osób w związku partnerskim wchodzą pobrane po zawarciu tej umowy:

1. a) wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdej z osób w związku partnerskim,
2. b) renta należna poszkodowanej osobie w związku partnerskim z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jej potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość,
3. c) dochody z majątku wspólnego osób w związku partnerskim;

2)     nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę przedmioty zwykłego urządzenia domowego służące do użytku obojga osób w związku partnerskim należą do ich majątku wspólnego,  chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;

3)     przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego osoby w związku partnerskim wchodzą do jej majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

4. W razie wątpliwości uważa się, że przedmioty służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednej z osób w związku partnerskim nie zostały włączone do majątku wspólnego.
5. W razie ustania wspólności majątkowej partnerskiej, udziały osób w związku partnerskim są równe, chyba że umowa, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1, stanowi inaczej.

Art. 13.  W skład majątku wspólnego osób w związku partnerskim nie mogą wchodzić:

1)     przedmioty majątkowe, które przypadną osobie w związku partnerskim z tytułu dziedziczenia, zapisu lub darowizny, z wyjątkiem przedmiotów, o których mowa w art. 12 ust. 3 pkt 2;

2)     prawa majątkowe, które wynikają ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom;

3)     prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;

4)     wierzytelności z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia, jak również wierzytelności z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

5)     niewymagalne jeszcze wierzytelności o wynagrodzenie za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej każdej z osób w związku partnerskim.

Art. 14.  Z chwilą zawarcia małżeństwa przez osoby pozostające ze sobą w związku partnerskim ustanowiona między nimi wspólność majątkowa partnerska ulega przekształceniu we wspólność majątkową małżeńską, o której mowa w art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2809) na zasadach określonych w art. 31 § 3 tej ustawy.

Art. 15.  W zakresie nieuregulowanym w ustawie do wspólności majątkowej partnerskiej stosuje się odpowiednio przepisy art. 341–42, art. 43 § 2 i 3 oraz art. 45-46 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

Art. 16.  Umowny ustrój majątkowy, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2, polega na tym, że po jego ustaniu osoba w związku partnerskim, której dorobek jest mniejszy niż dorobek drugiej osoby w związku partnerskim, może żądać wyrównania dorobków przez zapłatę lub przeniesienie prawa.

Art. 17.  1. Dorobkiem każdej z osób w związku partnerskim jest wzrost wartości jego majątku po zawarciu umowy, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2.

2. Jeżeli umowa, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2, nie stanowi inaczej, przy obliczaniu dorobków pomija się:

1)     przedmioty majątkowe nabyte przed dniem wejścia w życie tej umowy;

2)     przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę;

3)     prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;

4)     przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanej osobie w związku partnerskim z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość;

5)     wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej osoby w związku partnerskim;

6)     prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne prawa twórcy;

7)     przedmioty nabyte w zamian za przedmioty majątkowe, o których mowa w pkt 1-6.

3. Jeżeli umowa, o której mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2, nie stanowi inaczej, przy obliczaniu dorobków dolicza się wartość:

1)     darowizn dokonanych przez jedną z osób w związku partnerskim, z wyłączeniem darowizn na rzecz wspólnych zstępnych oraz drobnych zwyczajowo przyjętych darowizn na rzecz innych osób;

2)     usług świadczonych osobiście przez jedną z osób w związku partnerskim na rzecz majątku drugiej z osób w związku partnerskim;

3)     nakładów i wydatków na majątek jednej z osób w związku partnerskim z majątku drugiej z osób w związku partnerskim.

4. Dorobek oblicza się według stanu majątku z chwili ustania związku partnerskiego według cen z chwili rozliczenia.

Art. 18.  1. Z ważnych powodów każda z osób w związku partnerskim może żądać zmniejszenia obowiązku wyrównania dorobków.

2. W razie braku porozumienia między stronami co do sposobu lub wysokości wyrównania, rozstrzyga sąd.

Art. 19.  1. W razie śmierci jednej z osób w związku partnerskim, wyrównanie dorobków następuje między jej spadkobiercami a osobą w związku partnerskim pozostałą przy życiu.

2. Spadkobiercy osoby w związku partnerskim mogą wystąpić z żądaniem zmniejszenia obowiązku wyrównania dorobków tylko wtedy, gdy spadkodawca wytoczył powództwo o unieważnienie związku partnerskiego albo wystąpił o jego rozwiązanie.

Art. 20.  1. Z ważnych powodów każda z osób w związku partnerskim może żądać ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej.

2. Ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej może żądać także wierzyciel jednej z osób w związku partnerskim, jeżeli uprawdopodobni, że zaspokojenie wierzytelności stwierdzonej tytułem wykonawczym wymaga dokonania podziału majątku wspólnego osób w związku partnerskim.
3. Rozdzielność majątkowa powstaje z dniem oznaczonym w wyroku, który ją ustanawia. W wyjątkowych przypadkach sąd może ustanowić rozdzielność majątkową z dniem wcześniejszym niż dzień wytoczenia powództwa.
4. Ustanowienie rozdzielności majątkowej przez sąd na żądanie jednej z osób w związku partnerskim nie wyłącza zawarcia przez osoby w związku partnerskim umowy, o której mowa w art. 11 ust. 1. Jeżeli rozdzielność majątkowa została ustanowiona na żądanie wierzyciela, osoby w związku partnerskim mogą zawrzeć umowę majątkową po dokonaniu podziału majątku wspólnego lub po uzyskaniu przez wierzyciela zabezpieczenia, albo zaspokojenia wierzytelności, lub po upływie trzech lat od ustanowienia rozdzielności.

Art. 21.  Rozdzielność majątkowa powstaje z mocy prawa w razie utraty zdolności do czynności prawnych lub ogłoszenia upadłości jednej z osób w związku partnerskim. W razie umorzenia, ukończenia lub uchylenia postępowania upadłościowego, osoby w związku partnerskim mogą zawrzeć umowę, o której mowa w art. 11 ust. 1.

Rozdział 5

Uczestnictwo w sprawowaniu pieczy

Art. 22.  1. Osoba w związku partnerskim uczestniczy w sprawowaniu bieżącej pieczy nad dzieckiem pozostającym pod władzą rodzicielską drugiej z osób w związku partnerskim i jego wychowaniu. Jest uprawniona do podejmowania decyzji w sprawach życia codziennego dziecka, chyba że danej decyzji sprzeciwi się którykolwiek z rodziców wykonujących władzę rodzicielską nad tym dzieckiem.

2. Osoba, o której mowa w ust. 1, a także rodzic wyrażający sprzeciw, o którym mowa w ust. 1, kieruje się dobrem dziecka oraz poszanowaniem jego godności i praw, a przed podjęciem w jego sprawach decyzji lub działań powinna je wysłuchać, jeżeli rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości dziecka na to pozwala, oraz uwzględnić w miarę możliwości jego rozsądne życzenia.
3. W przypadku osoby w związku partnerskim, nieposiadającej pełnej zdolności do czynności prawnych art. 96 § 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy stosuje się odpowiednio.

Rozdział 6

Ustanie związku partnerskiego

Art. 23.  Związek partnerski ustaje w przypadku:

1)     śmierci jednej z osób w związku partnerskim;

2)     rozwiązania związku partnerskiego;

3)     zawarcia małżeństwa przez osoby, które zawarły ze sobą związek partnerski.

Art. 24.  1. W razie uznania jednej z osób w związku partnerskim za zmarłą domniemywa się, że związek partnerski ustał z chwilą, która w orzeczeniu o uznaniu tej osoby za zmarłą została oznaczona jako chwila jej śmierci.

2. Jeżeli po uznaniu jednej z osób w związku partnerskim za zmarłą druga z osób w związku partnerskim zawarła nowy związek partnerski albo małżeński, związek ten nie może być unieważniony z tego powodu, że osoba w związku partnerskim uznana za zmarłą żyje albo że jej śmierć nastąpiła w innej chwili niż chwila oznaczona w orzeczeniu o uznaniu jej za zmarłą. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli w chwili zawarcia nowego związku partnerskiego albo małżeńskiego strony wiedziały, że osoba w związku partnerskim uznana za zmarłą pozostaje przy życiu.

Art. 25.  Związek partnerski może zostać unieważniony jedynie w przypadku:

1)     zawarcia związku partnerskiego przez:

1. a) osobę, które w chwili składania oświadczenia o zawarciu związku partnerskiego nie ukończyła 18 lat, chyba że osoba ta przed wytoczeniem powództwa osiągnęła ten wiek,
2. b) krewnych w linii prostej lub rodzeństwo,
3. c) osoby pozostające ze sobą w stosunku przysposobienia, chyba że stosunek ten ustał,
4. d) osobę pozostającą w związku partnerskim lub małżeńskim, chyba że poprzedni związek partnerski lub małżeński ustał lub został unieważniony, z wyłączeniem sytuacji, w której ustanie tego związku partnerskiego lub małżeńskiego nastąpiło przez śmierć osoby, która zawarła związek partnerski pozostając w poprzednio zawartym związku partnerskim lub małżeńskim;

2)     zawarcia związku partnerskiego przez pełnomocnika, jeżeli pełnomocnictwo było nieważne lub skutecznie odwołane;

3)     złożenia oświadczenia o zawarciu związku partnerskiego:

1. a) przez osobę, która z jakichkolwiek powodów znajdowała się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne podjęcie decyzji i wyrażenie woli,
2. b) pod wpływem błędu co do tożsamości drugiej strony,
3. c) pod wpływem bezprawnej groźby drugiej strony lub osoby trzeciej, jeżeli z okoliczności wynika, że składający oświadczenie mógł się obawiać, że jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste.

Art. 26.  1. Z żądaniem unieważnienia związku partnerskiego może wystąpić:

1)     każda z osób w związku partnerskim – w przypadku wystąpienia okoliczności, o której mowa w art. 25 pkt 1 lit. a i c;

2)     każdy, kto ma w tym interes prawny – w przypadku wystąpienia okoliczności, o której mowa w art. 25 pkt 1 lit. b i d;

3)     mocodawca – w przypadku wystąpienia okoliczności, o której mowa w art. 25 pkt 2;

4)     osoba w związku partnerskim, która złożyła oświadczenie dotknięte wadą – w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 25 pkt 3.

2. Powództwo o unieważnienie związku partnerskiego może wytoczyć także prokurator.
3. Nie można żądać unieważnienia związku partnerskiego z przyczyn, o których mowa w art. 25 pkt 3 po upływie sześciu miesięcy od ustania stanu wyłączającego świadome wyrażenie woli, od wykrycia błędu lub ustania obawy wywołanej groźbą – a w każdym wypadku po upływie lat trzech od zawarcia związku partnerskiego.

Art. 27.  Z wyjątkiem okoliczności, o których mowa w art. 25 pkt 1 lit. b i d nie można unieważnić związku partnerskiego po jego ustaniu.

Art. 28.  1. Jeżeli jedna z osób w związku partnerskim wytoczyła powództwo o unieważnienie związku partnerskiego, unieważnienie może nastąpić także po śmierci drugiej z osób w związku partnerskim, na której miejsce w procesie wstępuje kurator ustanowiony przez sąd.

2. W razie śmierci osoby w związku partnerskim, która wytoczyła powództwo o unieważnienie związku partnerskiego, unieważnienia mogą dochodzić jej zstępni.

Art. 29.  Do skutków unieważnienia związku partnerskiego w zakresie stosunku osób w związku partnerskim do wspólnych dzieci oraz w zakresie stosunków majątkowych między osobami w związku partnerskim, w tym do korzystania z mieszkania, stosuje się odpowiednio przepisy o rozwiązaniu związku partnerskiego.

Art. 30.  1. Jeżeli między osobami w związku partnerskim nastąpił zupełny i trwały rozpad wspólnego życia rodzinnego, związek partnerski może zostać rozwiązany.

2. Rozwiązanie związku partnerskiego następuje w chwili:

1)     osobistego, jednoczesnego złożenia przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, przez osoby w związku partnerskim nieposiadające wspólnych małoletnich dzieci, zgodnych oświadczeń o zupełnym i trwałym rozpadzie związku;

2)     uprawomocnienia się wyroku sądu o rozwiązaniu związku partnerskiego.

3. W wyroku orzekającym rozwiązanie związku partnerskiego sąd może rozstrzygnąć o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem osób w związku partnerskim. Sąd może orzec, w jakiej wysokości każde z rodziców jest obowiązane do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Odpowiednie zastosowanie znajduje art. 58 § 1 zd. 2 i 3 oraz § 1a ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

Art. 31.  Prawo do korzystania z mieszkania oraz przedmiotów urządzenia domowego, o którym mowa w art. 8, wygasa z chwilą w której osoba, która pozostawała w związku partnerskim opuści zajmowane mieszkanie, nie później jednak niż po upływie trzech miesięcy od dnia rozwiązania związku partnerskiego.

Art. 32.  W ciągu 12 miesięcy od dnia rozwiązania związku partnerskiego osoba, która pozostawała w związku partnerskim, która wskutek zawarcia związku partnerskiego zmieniła swoje dotychczasowe nazwisko, może przez oświadczenie złożone przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego powrócić do nazwiska, które nosiła przed zawarciem tego związku.

Art. 33.  1. Osoba, która pozostawała w związku partnerskim, a po ustaniu tego związku znajduje się w niedostatku, może żądać od osoby, z którą pozostawała w związku partnerskim dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego.

2. Z ważnych powodów, jeżeli przemawiają za tym potrzeby osoby uprawnionej oraz pozwalają na to zarobkowe i majątkowe możliwości osoby zobowiązanej, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, może zostać wypełniony przez świadczenie jednorazowe, w szczególności w postaci zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej lub przeniesienia prawa.
3. Obowiązek dostarczania środków utrzymania osobie, która pozostawała w związku partnerskim, wygasa po upływie roku od dnia ustania związku partnerskiego lub w razie zawarcia przez nią małżeństwa lub nowego związku partnerskiego. Wygaśnięcie tego obowiązku nie stanowi przeszkody do wydania przez sąd rozstrzygnięcia o świadczeniach alimentacyjnych należnych za okres, w którym znajdował on zastosowanie, jeżeli przed upływem terminu rocznego osoba uprawniona wystąpiła z żądaniem, o którym mowa w ust. 1.
4. W kwestiach nieuregulowanych w ust. 1-3 do obowiązku dostarczania środków utrzymania przez jedną z osób, która pozostawała w związku partnerskim, drugiej osobie, która pozostawała w tym związku, po ustaniu związku partnerskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 135 ust. 2 i 3, art. 136–140 oraz art. 144 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

 

 

Art. 34.  Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie z dnia … – Przepisy wprowadzające ustawę o rejestrowanych związkach partnerskich.